Tuesday, October 23, 2012

ഇന്നെന്‍റെ
തൂലികയില്‍ പൊഴിയുന്ന
ഓരോ മഞ്ചാടി
മുത്തുകളും
നിന്നിലേക്കുള്ള
ദൂരം അളക്കാനാണ്...

കാലചക്രത്തില്‍
വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട
എന്‍റെ തൂലിക
എന്നിലേക്ക്
നടന്നടുത്തത്
നീയെന്ന
നീലിമയിലൂടെ...

എന്നില്‍
അറിഞ്ഞലിഞ്ഞ
നീയെന്ന
ഒറ്റനക്ഷത്രം
അതെന്‍റെ
നിഴലും
ആത്മാവുമാണെന്ന
തിരിച്ചറിവ്,
നീലനിലാവില്‍
ആകാശപോയ്കയില്‍
വിരിഞ്ഞ
നീലത്താമരപോല്‍
വശ്യം...

നീയെന്ന
ഗ്രഹത്തിന് ചുറ്റും
ഞാന്‍ എന്ന
ഉപഗ്രഹ പരിക്രമണം
അതിന്‍റെ
പരിപൂര്‍ണ്ണത
തേടിയലയുന്നു...

1 comment: